Του Σταύρου Καράμπελα*

Ζούμε στιγμές απείρου κάλους. Η κυβέρνηση της συμμαχίας των προθύμων ανακοινώνει μέτρα, παίρνει αποφάσεις και, εκ των υστέρων διαπιστώνει το ανεφάρμοστο και την απόσταση λόγων και έργων. Θυμίζει λίγο τον κυβερνητικό εκπρόσωπο του Σαντάμ, που άλλα ανακοίνωνε και άλλα συνέβαιναν έξω από την πόρτα της αίθουσας τύπου...

Κατά την ταπεινή γνώμη εμού και της πλειονότητας, πιστεύω, του ελληνικού λαού, υπεύθυνα για την αναποτελεσματικότητα της διοίκησης είναι τα δύο διαπλεκόμενα κόμματα, Πασοκ και ΝΔ, που απαξίωσαν με τους ημετέρους και τις μίζες το σύνολο της δημόσιας διοίκησης. Είναι συνάμα τραγικό να βλέπουμε το δημόσιο χώρο, χώρο κατεξοχήν προσφοράς κοινωνικών αγαθών, ως χώρο ανταγωνισμού σε συνθήκες ελεύθερης οικονομίας. Διότι, αλήθεια, σε ποιο ακριβώς κριτήριο ανταγωνισμού χωράει, φερ' ειπείν, το Νοσοκομείο της Λέρου; Μήπως θα πρέπει ζητήσουμε από τους ευγενείς μας ακρίτες να πληρώνουν το κόστος συντήρησης του;

Το δημόσιο πρέπει να συνεχίσει να παρέχει υπηρεσίες και μάλιστα υψηλής ποιότητας. Δεν πρέπει όμως να ανοίγουμε τα παράθυρα και να σκορπάμε απλόχερα ευρώ σε προμήθειες, μελέτες και εξυπηρετήσεις ημετέρων. Χρειαζόμαστε ιατρούς στο Αγαθονήσι, δασκάλους στη Δονούσα, όχι αποσπασμένους στο Κολωνάκι.

Αλλά ας δούμε το θέμα της εφεδρείας που είναι και φλέγον. Ας υποθέσουμε, που δεν συμβαίνει, ότι έχουμε περισσότερους υπαλλήλους απ΄ όσους χρειαζόμαστε, πως θα οδηγηθούμε σε απολύσεις; Το κριτήριο της ηλικίας, το οποίο αποφάσισε να χρησιμοποιήσει η κυβέρνηση, δεν είναι ούτε γρυ περισσότερο αξιοκρατικό από το να λέγαμε πως θα απολύσουμε τους κοντούς, γιατί δεν φτάνουν στα ράφια ή τους χοντρούς γιατί κουράζονται γρήγορα ή τους άσχημους, για δεν ξέρω ποιο λόγο.

Η γελοιότητα σε όλο της το μεγαλείο, ένας συρφετός από μαθητευόμενους μάγους οι οποίοι παρότι κυβέρνησαν τον τόπο σκυλεύοντάς τον επί σαράντα χρόνια, τώρα αδυνατούν να καθαρίσουν την κόπρο τους. Μα είναι φυσικό, πως θα μπορούσαν οι κ. Βενιζέλοι και Πάγκαλοι να ζητήσουν αξιολόγηση, πως θα μπορούσαν να ελέγξουν την άριστη προαγωγή επί δεκαετιών των δικών τους παιδιών, τους ήταν ευκολότερο να πάρουν μια απόφαση κάθετης περικοπής, χωρίς να ενδιαφέρονται για τα αποκαΐδια που αφήνουν πίσω τους. Ο με πολυετή υπηρεσία αγωνιστής εργαζόμενος, εξισώθηκε με το ρεμάλι που σιτιζόταν στα κομματικά γραφεία και ήταν άγνωστος στην υπηρεσία του.

Η Ε.ΔΗ.Κ. θεωρεί απαράδεκτο το μέτρο της εφεδρείας, όσο απαράδεκτη θεωρεί και την κατάσταση κακής προσφοράς στον πολίτη που συναντάμε στις δημόσιες υπηρεσίες. Η ΕΔΗΚ απαιτεί ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ, νέο οργανόγραμμα των δημοσίων υπηρεσιών, γενική αναδιοργάνωση της διοίκησης και μετεκπαίδευση των υπαλλήλων. Μέχρι τότε κάθε τέτοια απόφαση, σαν την εφεδρεία, εκτιμά ότι διευρύνει και διατρανώνει την αδικία που τόσο πιστά υπηρετεί το Πασοκ με την ΝΔ και οι συνεταίροι τους...

(* Ο Σταύρος Καράμπελας είναι προεδρεύων της Ένωσης Δημοκρατικού Κέντρου Ε.ΔΗ.Κ. - Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε. )

Δημοσιεύθηκε στο Παρόν την 1.1.2012

Με αφορμή την πρόσφατη συνέντευξη που παραχώρησε ο πρώην Τούρκος πρωθυπουργός Μεσούτ Γιλμάζ στην τουρκική ημερήσια «Μπιργκιούν», η Ένωση Δημοκρατικού Κέντρου κάνει την εξής ανακοίνωση:

«Πράξεις αντιποίνων, όπως εμπρησμοί δασών κ.ά. που διέπραξαν οι τουρκικές μυστικές υπηρεσίες σε ελληνικό έδαφος την περίοδο 1994-1998, δεν συνάδουν ούτε με τις σχέσεις ουσιαστικής φιλίας μεταξύ του Ελληνικού και του Τουρκικού λαού, αλλά ούτε και με εκείνες της καλής γειτονίας που υπαγορεύει ο Καταστατικός Χάρτης των Ηνωμένων Εθνών.

Μολονότι έσπευσε ο Μεσούτ Γιλμάζ να ανασκευάσει, η ομολογία του για τους εμπρησμούς ελληνικών δασών από τις τουρκικές μυστικές υπηρεσίες δεν θα μπορούσε να αιφνιδιάσει παρά μόνο λίγους ανεύθυνους στον τόπο μας, ουσιαστικά την ελληνική πολιτική ηγεσία, η οποία συνεχίζει να συμπεριφέρεται αμέριμνα και αδιάφορα μετά από όσα έχουν δει το φως της ημέρας.

Οι δηλώσεις Γιλμάζ έρχονται να δικαιώσουν την ηγεσία της Ενώσεως Δημοκρατικού Κέντρου, η οποία ακούραστα προειδοποιούσε, όλα αυτά τα χρόνια, τις ελληνικές κυβερνήσεις, για τη δράση των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών στη χώρα μας. Τόσο ο Γιάννης Ζίγδης αλλά και πρόσφατα ο Νεοκλής Σαρρής έκρουαν τον κώδωνα του κινδύνου, για να εισπράττουν άδικους χαρακτηρισμούς. Αναρωτιόμαστε αν οι διάφοροι κονδυλοφόροι συκοφάντες θα κρυφτούν ή αν θα οχυρωθούν πίσω από την ανασκευαστική δήλωση του Γιλμάζ...

Η Ένωση Δημοκρατικού Κέντρου εκφράζει την ικανοποίησή της για την απόφαση της ελληνικής δικαιοσύνης να επανεξετάσει όλες τις ύποπτες πυρκαγιές της εν λόγω περιόδου. Συνιστά δε να επεκτείνει το εύρος των ερευνών της και στη δεκαετία του 2000, κατά τη διάρκεια της οποίας έλαβαν χώρα πολύνεκρες καταστροφικές πυρκαγιές σε διάφορα σημεία της Ελλάδας. Στο ηθικό-πολιτικό-οικονομικό αδιέξοδο που έχει περιέλθει η χώρα μας, η άμεση απόδοση της δικαιοσύνης σε τόσο κρίσιμα θέματα συνιστά καλή διέξοδο στην κρίση που αντιμετωπίζουμε.

Τέλος, η Ένωση Δημοκρατικού Κέντρου καλεί την πολιτική ηγεσία του τόπου να αναλάβει την πολιτική ευθύνη των πυρκαγιών, ιδιαίτερα ύστερα από τις δημόσιες καταγγελίες στρατιωτικών ότι την είχαν έγκαιρα προειδοποιήσει και αυτή κώφευσε! Ευχόμαστε οι κρατούντες να αναθαρρήσουν και να θέσουν τέρμα στην ανεξέλεγκτη δράση ξένων μυστικών υπηρεσιών στη χώρα μας και, τέλος, να αποτίσουν φόρο τιμής αποκαθιστώντας έμπρακτα τα θύματα των εν λόγω πυρκαγιών.»

Γραφείο Τύπου Ε.ΔΗ.Κ.

Ανακοινώθηκαν οι αποφάσεις της κυβέρνησης για την αποσυμφόρηση των φυλακών, σειρά καταδικασμένων σε μικροποινές, που δεν έχουν χρήματα να τις εξαγοράσουν, θα απελευθερωθούν και το χειρότερο θα απελευθερωθούν και όσοι έχουν εκτίσει το 1/3 ποινών που φτάνουν τα δέκα χρόνια!

Στην Ελλάδα εδώ και πολλά χρόνια με το πρόσχημα των λίγων φυλακών, έχουμε οδηγηθεί σε καθεστώς ατιμωρησίας, ειδικά για όσους έχουν χρήματα. Απίστευτα μεγάλη κατηγορία ποινών οδηγεί σε μη έκτισή τους, αφού θεωρείται ότι μπορεί να εξαγοραστούν! Δηλαδή, όποιος έχει χρήματα μπορεί να παρανομεί και ΑΝ τον πιάσουν και ΑΝ καταδικαστεί και ΑΝ τελεσιδικήσει, τότε να εξαγοράσει την ποινή του και να παρανομήσει ξανά!

Προφανώς και δεν θέλουμε περισσότερες φυλακές και πλήν ελαχίστων εξαιρέσεων (φόνοι, έμποροι ναρκωτικών, τρομοκρατία κλπ) δεν πιστεύουμε ότι πρέπει να βρίσκονται άνθρωποι στις φυλακές. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι οι ποινές δεν πρέπει να έχουν αποτρεπτικό χαρακτήρα και να μην υπάρχει σωφρονισμός. Γι' αυτό και προτείνουμε την κοινωνική υπηρεσία, προτείνουμε δηλαδή να παύσει η αναστολή των ποινών και η εξαγορά τους και αντιστοίχως όσοι υπάγονται σε αυτήν την διαδικασία να υποχρεούνται σε κοινωνική υπηρεσία ίσου χρόνου.

Με τον τρόπο αυτό το χρήμα θα ακυρωθεί ως μέσο ατιμωρησίας και φυσικά το κέρδος για την τοπική κοινωνία θα είναι τεράστιο. Θέλουμε επίσης να πιστεύουμε ότι θα υπάρχει και ουσιαστικός αποτρεπτικός χαρακτήρας στις ποινές και θα νιώθει και ο τιμωρημένος ότι το λάθος του δημιουργεί και κάτι καλό. Ας τελειώνουμε τόσο με τις φυλακές όσο και με την ατιμωρησία!

(* Ο Σταύρος Καράμπελας είναι προεδρεύων της Ένωσης Δημοκρατικού Κέντρου Ε.ΔΗ.Κ. - Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε. )

Είναι περιττό να πει κανείς ότι οι περισσότεροι πολίτες υποφέρουν τα δύο χρόνια του Μνημονίου, ουσιαστικά από τις συνέπειες των επιλογών της κυβέρνησης Γιώργου Παπανδρέου αλλά και της τωρινής συγκυβέρνησης. Το Μνημόνιο και η νεοφιλελεύθερη επίθεση που δεχόμαστε τόσον καιρό έχουν απέναντί τους τη συντριπτική πλειονότητα του ελληνικού λαού. Ακόμα και η Ν.Δ. μίλησε ενάντια στο Μνημόνιο -μέχρι να συγκυβερνήσει φυσικά. Εσχάτως γινόμαστε μάρτυρες της γελοιότητος υπουργοί της κυβέρνησης να στρέφονται ενάντια στο Μνημόνιο!

Για να είμαστε όμως σοβαροί, πέραν από το "όχι", που αποτελεί κοινή συνισταμένη μεταξύ των Ελλήνων πολιτών, το ερώτημα προκύπτει στο διά ταύτα. Όλες οι πολιτικές κινήσεις τοποθετηθήκαμε για το πως προσδοκούμε να οδηγηθεί η χώρα σε έξοδο από την κρίση. Η ΕΔΗΚ συγκεκριμένα πρότεινε μεταξύ άλλων απελευθέρωση της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας με νέους θεσμούς (συνεταιρισμούς παραγωγών - καταναλωτών, κοινωνικές επιχειρήσεις), μείωση του συντελεστή ΦΠΑ, διεκδίκηση των γερμανικών οφειλών κ.ά.

Πολλές από τις απόψεις περί αντιμετώπισης της κρίσης είναι βεβαίως ακόμα και διαμετρικά αντίθετες, ξεκινώντας μεν από την ίδια αφετηρία, αλλά καταλήγοντας δεν στο επιθυμητό αποτέλεσμα από τελείως διαφορετικές διαδρομές. Όλες ωστόσο επιδεικνύουν έναν πολιτικό πολιτισμό απέναντι στη διαφορετική άποψη. Ακόμη και το ΚΚΕ απορρίπτει τις προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ με μετρημένα λόγια. Όλες πλην μίας: αυτής του κατόχου της μιας και μοναδικής αλήθειας κ. Δ. Καζάκη. Προσωπικά δεν γνωρίζω άλλον αρχηγό σαν τον κ. Καζάκη που μέσω καθημερινής ραδιοφωνικής εκπομπής να προπαγανδίζει την αλήθεια του με τόσον λαϊκισμό και επίκληση του θυμικού.

Ακραίοι χαρακτηρισμοί εκτοξεύονται για κάθε έναν που βρίσκεται στο ημερήσιο στόχαστρό του, ασχέτως του αν ανήκει ή όχι στη μνημονιακή πτέρυγα. Ο κύριος αυτός στολίζει με ειρωνείες και επίθετα κάθε σχηματισμό ή πρόσωπο που δεν είναι της αρεσκείας του, ενώ αναζητά συμμάχους στο πολιτικό φάσμα μεταξύ του κ. Καμμένου και του ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Αγαπημένη του ασχολία να λοιδορεί κατά χυδαίο τρόπο τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Φώτη Κουβέλη.

Ο τραμπουκισμός σε πρόσφατη εκπομπή έφτασε στο σημείο να χρησιμοποιήσει από ραδιοφώνου σεξιστικά υπονοούμενα για τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος προφανώς δεν είναι της αρεσκείας του προφήτη. Δεν έχω σκοπό να υπερασπιστώ τα δύο αυτά πολιτικά σχήματα, μπορούν να το πράξουν επάξια τα ίδια, αλλά θεωρώ ότι ο πολιτικός μας πολιτισμός έχει ξεπεράσει τα ανδρεϊκά επίπεδα της δεκαετίας του '80.

Το λεκτικό λιντσάρισμα των αντιπάλων μας δεν θα οδηγήσει σε κάποια λύση, ούτε φυσικά κανείς σοβαρός άνθρωπος πιστεύει ότι η κίνηση Καζάκη θα εκφράσει με αυτόν τον τρόπο τη λαϊκή δυσαρέσκεια. Το μόνο που εξυπηρετεί αυτή η λογική είναι η πολυδιάσπαση των δυνάμεων που αντιστρατεύονται το Μνημόνιο και η εκ νέου επικράτηση του δικομματισμού. Ας αναρωτηθεί ο ίδιος αλλά και ο καθένας από εμάς πώς είναι δυνατόν να υπηρετεί την ενότητα κάποιος τόσο απόλυτος και με τόση εμπάθεια με όσους παλεύουν σε κοινή κατεύθυνση.

Πέρα όμως από τον πολιτικό πολιτισμό, που δικαίωμα του καθενός είναι να ζηλέψει τη δόξα ενός νέου Περόν ή Καντάφι, κανείς δεν δείχνει να θέλει να απευθυνθεί στον ελληνικό λαό και να πει ξεκάθαρα ότι το ερώτημα δεν είναι ευρώ ή δραχμή, αλλά ποιο θα είναι το πολιτικό προσωπικό που θα κληθεί να διαχειριστεί το νόμισμα και φυσικά τη χώρα. Και επειδή δεν είναι καθόλου φρόνιμο σε μια τόσο ρευστή συγκυρία κανείς να προτείνει μοναδικές αλήθειες, αφού, προφανώς, δεν θα πληρώσει εκείνος τα λάθη του, αλλά όλοι εμείς, ο λαός, σοφό είναι να βλέπουμε και το μέταλλο του ρήτορος. Προσωπικά δεν μπορώ να διακρίνω διαφορές ανάμεσα στη ρητορική του Βαγγέλη Γιαννόπουλου, του Σπύρου (Άδωνι) Γεωργιάδη και του Δημήτρη Καζάκη. Εσείς;

* Ο Σταύρος Καράμπελας είναι προεδρεύων της Ένωσης Δημοκρατικού Κέντρου ΕΔΗΚ

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ΑΥΓΗ στις 23/12/2011

Αποχαιρετισμός του Γενικού Γραμματέα της ΕΔΗΚ Σταύρου Καράμπελα:

Καλέ μου Πρόεδρε, πολυαγαπημένε μου Δάσκαλε,

το ξέρεις πολύ καλά ότι δεν θα ήθελα ποτέ να βρεθώ σε αυτή τη θέση, να σε αποχαιρετήσω εκ μέρους των συναγωνιστών σου, ακόμα και αν είχαν περάσει πολλά χρόνια, γιατί δεν θα σταματούσες ποτέ να ζεσταίνεις τις καρδιές μας και να φωτίζεις το μυαλό μας, με τις σκέψεις, τις συμβουλές και την αγάπη σου.

Καθώς ερχόμουν εδώ θυμήθηκα πριν δεκατέσσερα χρόνια όταν αποχαιρετούσαμε τον πρόεδρό μας Γιάννη Ζίγδη, και κρατώντας ο ένας τον άλλον κλαίγαμε με λυγμούς, ώσπου ήρθαν να μας παρηγορήσουν οι συγγενείς του... Στην έκπληξή μου, απάντησες “Σταύρο εμείς περισσότερο από συναγωνιστές είμαστε μια μεγάλη οικογένεια”. Και μήπως δεν το αποδείξαμε αυτό όταν έφυγε ο Παύλος, ο καλός μας Δημητράκης και τόσοι ακόμα...

Μας έλεγες πάντα ότι εμείς δεν κάνουμε πολιτική με βάσει τη λογική, αλλά με βάσει το συναίσθημα. Και μήπως είχε λογική όταν εικοσάχρονο παιδί έσκιζες το πουκάμισό σου και μπροστά στις κάννες των πραξικοπηματιών στην Τουρκία, φώναζες “βαράτε εδώ κιοτήδες”; Μήπως είχε λογική όταν αντιστάθηκες στη χούντα συμμετέχοντας μεταξύ άλλων στο κίνημα του Ναυτικού και έχοντας την ευθύνη να εκφωνήσεις το διάγγελμα στην περίπτωση επικράτησής του;

Αλλά και αργότερα στη μεταπολίτευση είχε λογική όταν έβλεπες τους φίλους σου να φεύγουν από την ΕΔΗΚ και να γίνονται υπουργοί και βουλευτές του Πασοκ και της ΝΔ και εσύ να μένεις πιστός στον Γιάννη Ζίγδη; Θυμάμαι όταν σε ρώτησα “γιατί”, μου είπες “για το γαμώτο”, γιατί όπως σε δίδαξε ο Λεόν Μπλουμ “κάποιος έπρεπε να μείνει να φυλάει το παλιό σπίτι”.

Όσοι είμαστε σήμερα εδώ, αλλά και σε όλοι την Ελλάδα και τον Ελληνισμό χιλιάδες θρηνούμε για το φευγιό σου, αλλά υπάρχουν και λίγοι που χάρηκαν γιατί νόμισαν ότι τώρα η δρυς έπεσε στο χώμα και έφτασε στο ύψος τους. Οι ανόητοι ξεχνούν τους χιλιάδες μαθητές σου μπολιασμένους απ' τα λόγια σου, τους δεκάδες διδάκτορές σου ήδη επιστήμονες πλασμένους από τα χέρια σου, ξεχνούν εμάς τους συναγωνιστές σου που θα κρατήσουμε ψηλά την σκυτάλη των αγώνων, των ελπίδων και των οραμάτων σου. Ξεχνούν την υπόσχεσή μας δίπλα στα τόσα βιβλία σου, να προσθέσουμε και τα δεκατέσσερα ημιτελή που βρίσκονται στον υπολογιστή σου και να τα κάνουμε κτήμα της ελληνικής κοινωνίας.

Καλέ μου Δάσκαλε, μας λείπεις ήδη και θα μας λείψεις πολύ περισσότερο στα χρόνια που θα ακολουθήσουν, σου υποσχόμαστε όμως ότι θα σταθούμε στην πιστή σου Φλώρα και τον αγαπημένο σου Αλέξανδρο, όπως μας στάθηκες και εσύ όλα αυτά τα χρόνια Πατέρας και Αδερφός. Μας παρηγορεί μόνο ότι ο Αλέξανδρος κληρονόμησε τη μορφή σου και μαζί της την ανυπόκριτη ευγένειά σου.

Καλό ταξίδι Δάσκαλε...

Ανακοίνωση της Εκτελεστικής Γραμματείας της Ε.ΔΗ.Κ. και της Πολιτικής Επιτροπής της Ε.ΔΗ.Ν. για το θάνατο του Προέδρου της Ε.ΔΗ.Κ., καθηγητή Νεοκλή Σαρρή

Είμαστε υπερήφανοι που βαδίσαμε μαζί με το Δάσκαλο Νεοκλή Σαρρή στο μακρύ δρόμο προς τους ανεμόμυλους που από κοινού θεωρούσαμε δράκους. Σε όλο το μήκος της διαδρομής μιλούσαμε για τιμή, πατρίδα, εξελικτική αλλαγή, καθαρά μάτια και χέρια, ενώ ομνύαμε στους κώδικες των παλαιών κεντρώων που έμπαιναν στην πολιτική με πολλά και έφευγαν από αυτή με χρέη.

Το ήθος, το πνεύμα και οι ιδέες του, στηριζόμενες σε μια μακρά παράδοση πατριωτισμού, αλλά όχι εθνικισμού, με γνώμονα τον άνθρωπο και το πάθος για την εξεύρεση της αληθείας, της ισότητας και της αριστοτελικής μεσότητας , θα αποτελούν για όλους εμάς φάρο πορείας ζωής, ενώ η ιδεολογική σκυτάλη που μας παρέδωσε θα μείνει σταθερά στα χέρια μας μέχρι και εμείς να την παραδώσουμε στην επόμενη γενιά.

Άνθρωπος της αγάπης και της προσφοράς, με πολύ λιγότερα λάθη από τους «αλάνθαστους» που τον έκριναν. Πέτυχε το μέγιστο προσδοκώμενο κατά το βίο ενός ανδρός: Να ζήσει και να πεθάνει πιστός στις αξίες του, γνωρίζοντας ότι (εκτός από την τιμή) μόνο η αγάπη μένει. Αυτή που θα κρατήσουμε ζωντανή για το γιο του Αλέξανδρο και την πιστή του Φλώρα.

Η νεκρώσιμη ακολουθία θα τελεστεί στον ναό των Αγίων Θεοδώρων του Α' Νεκροταφείου Αθηνών, την Τρίτη 22 Νοεμβρίου 2011 και ώρα 3.00 μ.μ.

Βιογραφικό Σημείωμα του καθηγητή Νεοκλή Σαρρή

Ο καθηγ.Νεοκλής Σαρρής γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη στις 05.05.1940.


Ήταν απόφοιτος της Μεγάλης του Γένους Σχολής. Σπούδασε Νομικά, Πολιτικές και Οικονομικές Επιστήμες στα Πανεπιστήμια Κωνσταντινούπολης και Αθηνών και Ψυχολογία στη Γενεύη. Αριστούχος Διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.


Υπήρξε Καθηγητής της Κοινωνιολογίας της Ιστορίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο των Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών με ειδικότητα κυρίως στην οθωμανική περίοδο, καθώς και πρώην Πρόεδρος του Τμήματος Κοινωνιολογίας. Όμως στη συνείδηση του ευρύ κοινού ήταν γνωστός ως Τουρκολόγος λόγω της βαθιάς και μοναδικής γνώσης του για την Τουρκία.


Σε ηλικία 20 ετών υπήρξε πολιτικός σύμβουλος του μακαριστού Οικουμενικού Πατριάρχη Αθηναγόρα.


Διακρίθηκε στους φοιτητικούς αγώνες στην Ελλάδα, αλλά και στην Τουρκία.


Υπήρξε σύμβουλος συνεργάτης και φίλος των Προέδρων της Ε.ΔΗ.Κ. Γεωργίου Μαύρου και Γιάννη Ζίγδη. Μετά το θάνατο του δεύτερου του ανατέθηκε από την Κ.Ε. και την Ε.Γ της Ένωσης Δημοκρατικού Κέντρου (Ε.ΔΗ.Κ.) η Προεδρία του Κόμματος και έτσι έγινε ο τέταρτος σε μία τιμητική διαδοχή που αρχίζει από τον Γεώργιο Παπανδρέου και συνεχίστηκε με τον Γεώργιο Μαύρο και τον Γιάννη Ζίγδη.

Το συγγραφικό και διδακτικό του έργο είναι πλούσιο, ενώ είχε δημοσιεύσει πολλά άρθρα σε επιστημονικά περιοδικά, αλλά και στον ημερήσιο και περιοδικό τύπο. Επίσης είχε συμμετάσχει σε πολλά διεθνή συνέδρια.


Τα κυριότερα έργα του είναι:

«Η άλλη Πλευρά Πολιτική και Διπλωματική Χρονογραφία της Εισβολής στην Κύπρο και του Διαμελισμού της» τομ. 3, «Οσμανική Πραγματικότητα» τομ. 3, «Εξωτερική Πολιτική και Πολιτικές Εξελίξεις στην Πρώτη Τουρκική Δημοκρατία» τομ. 3, «Προεπαναστατική Ελλάδα και Οσμανικό Κράτος», «Ελληνική Κοινωνία και Τηλεόραση» τομ. 2, «Φιλοσοφία της Κοινωνίας και Πολιτείας τομ. πρώτος Αρχαίος Κόσμος», «τόμος δεύτερος Πατερική Ορθοδοξία και Βυζαντινή σκέψη», «Η Οικογένεια στην Τουρκία», «Εισαγωγή στην Κοινωνιομετρία, την ομαδική ψυχοθεραπεία και το Ψυχόδραμα», ενώ έχει και πάμπολλα αδημοσίευτα έργα.

ΑΙΩΝΙΑ ΤΟΥ Η ΜΝΗΜΗ

Παρότι δεν συμπάθησα ποτέ τον Ίωνα Δραγούμη, αυτό δεν σημαίνει ότι
κάποιες σκέψεις του δεν είναι διαχρονικές...

Σας παραθέτω το παρακάτω απόσπασμα από κείμενό του και στις δύσκολες
στιγμές που περνάμε, σας καλώ να αναλογιστείτε την δική σας ευθύνη για
το αύριο και την συμμετοχή σας σε αυτό...

"Ο καθένας πρέπει να φαντάζεται πως αυτός πρέπει να σώσει το έθνος
του. Ο καθένας γεννήθηκε σωτήρας του έθνους του, λίγοι όμως ξέρουν πως
γεννήθηκαν τέτοιοι, δηλαδή πως αυτοί θα το σώσουν, αν θέλουν. Πρέπει
να φαντάζομαι πως από μένα μόνον εξαρτάται η σωτηρία του έθνους, και,
αν δεν ήμουν εγώ, δεν θα ήταν κανένας άλλος που να το σώσει - ή να μην
κοιτάζω τι κάνουν οι άλλοι και να φαντάζομαι μόνον πως έχω το μεγάλο
χρέος της σωτηρίας."