Η «Πολιτική» βγαίνει από το «πολίτης», όχι από το «πολιτικός» Ως εδώ οι καναπέδες! Ως εδώ όσα γίνονται «για μένα, χωρίς εμένα». Ως εδώ η μη τέλεση του καθήκοντός μου. MEA CULPA! Η κοινωνία και η πολιτική είναι εικόνα μου και μου μοιάζουν. Η ευθύνη είναι δική μου. Κανένα ψέμα, κανενός πολιτικού δε με παραπλάνησε. Εγώ παρέβλεψα ότι η πολιτική είναι δική μου υπόθεση. Ότι βγαίνει από το «πολίτης», όχι από το «πολιτικός». Τώρα επέστρεψα, ξαναγίνομαι πολίτης, αναπολιτεύομαι... Αναπολίτευση τώρα... ...σημαίνει τέρμα τα ψέματα. Τώρα κοιτάμε την αλήθεια κατάματα. Αναλαμβάνουμε τις δικές μας ευθύνες αλλά και καταλογίζουμε ευθύνες σε αυτούς στους οποίους τις αναθέσαμε. «Δημοκρατία» είναι μία απλή, απλούστατη όσο και σύνθετη, πανέμορφη ελληνική λέξη. Μιλάει μόνη της. «Δημοκρατία» είναι όλα τα παραπάνω, μα και όλα τα παρακάτω... Η Δημοκρατία είναι πατριωτισμός Μόνο που ετούτος ο πατριωτισμός δεν προσδιορίζεται από κανέναν εξωτερικό εχθρό. Προσδιορίζεται από τον «εσωτερικό». Αυτόν που φοράει τα ρούχα μας και χρησιμοποιεί το μυαλό μας. Ε, λοιπόν ναι, ο εχθρός ήταν ο εαυτός μας. Γιατί το Σύνταγμα ήταν εκεί και μιλούσε: «Η τήρησις του Συντάγματος επαφίεται εις τον πατριωτισμόν των Ελλήνων...1-1-4». «Σύνταγμα» δε σημαίνει πλατεία, σημαίνει Δημοκρατία. Κι αν «μπήκαν στην πόλη οι οχτροί» είναι γιατί οι πατριώτες πιάστηκαν στον ύπνο. Στον ύπνο που τους βρήκε πάνω στον καναπέ, απέναντι απ' το Home Cinema. Ο ευδαιμονισμός σκοτώνει τον πατριωτισμό... Από αρχαιοτάτων χρόνων και μέχρι σήμερα. Διαβάστε την Ιστορία ανάποδα: Από το τέλος προς την αρχή. Διαβάστε το Σύνταγμα ανάποδα: Από το άρθρο 120 (1-2-0). Το «τήρησις» έγινε «τήρηση», το «εις τον» έγινε «στον» και από τον πατριωτισμό ίσως και να μην έφυγε μόνο το τελικό «ν». Όμως η γλώσσα είναι η ίδια, το νόημα είναι το ίδιο και η πολιτική (εξαιτίας μας) παραμένει...η ίδια. Ο Ανένδοτος αγώνας... ..προϋποθέτει ανένδοτους πολίτες. Αυτοί αποτελούν τη μόνη επαναστατική μάζα ικανή για «εποικοδομητικές ανατροπές». Η Δημοκρατία έχει ανάγκη από καθαρά μάτια και καθαρά χέρια. Η Δημοκρατία θέλει αντάρτικο. Θεσμικό αντάρτικο. Ο φρυγικός σκούφος φοριέται σε «καθαρά» κεφάλια. Ο φρυγικός σκούφος περιέχει σκέψη και η σκέψη είναι πρόλογος της πράξης. Ο φρυγικός σκούφος περιέχει ιδεολογία και Δημοκρατία σημαίνει ιδεολογία... Ιδεολογία μου είναι η Δικαιοσύνη! Και για την ιδεολογία μου θα βγω στο αντάρτικο. Σημαία μου θα είναι «ένα γαλανόλευκο 1-2-0». Θα περπατήσω στα χνάρια του Αλέκου και θα κάνω πολιτική όπως αυτός: Θα βάζω βόμβες! Ποιος Αλέκος; Ποιες βόμβες; Ο ΠΑΝΑΓΟΥΛΗΣ ΖΕΙ! Αφού ζω και αισθάνομαι, ελπίζω, συγκινούμαι, θυμάμαι, ονειρεύομαι... Αφού αγωνίζομαι...Ο Αλέκος είναι πάλι εδώ! Η βόμβα είναι η αλήθεια Όποιος αποφάσισε ότι η πολιτική είναι γεμάτη ψέματα, έχει λόγους να φοβάται. Θα τη γεμίσουμε αλήθειες. Θα κάνουμε πολιτική λέγοντας την αλήθεια. Επιδιώκουμε αλυσιδωτές εκρήξεις αλήθειας σε όλα τα μέτωπα της πολιτικής. Κανένα ψέμα δε θα στέκει πια όρθιο αφ' ότου θα ασχοληθούμε μαζί του. Δημοκρατία σημαίνει αλήθεια. ...μα δες εκείνο το λουλούδι, μαραίνεται σου λέω. Να το ποτίσεις! Δημοκρατία σημαίνει ποίηση. Πολιτική σημαίνει ρομαντισμός. Γιατί εάν σημαίνει συμφέρον, εάν σημαίνει ιδιοτέλεια, εάν στερήσεις την πολιτική από το ρομαντισμό, τότε πολιτική σημαίνει «μπάζες», γερές μπάζες. Ένας παλιός κεντρώος μού 'πε... ...κάποτε έμπαιναν στην πολιτική πλούσιοι κι έβγαιναν φτωχοί. Τώρα μπαίνουν φτωχοί και βγαίνουν πλούσιοι". Πολιτική χωρίς ρομαντισμό, είναι γάμος χωρίς έρωτα. Πολιτική σημαίνει και ρεαλισμός, ναι! Αλίμονο όμως αν ξεκινήσεις χωρίς έρωτα. Έρχεται κάποια στιγμή ο ρεαλισμός. Έρχεται η ώρα της διαχείρισης. Αλίμονο όμως αν όταν έρθει αυτή η ώρα έχει παρέλθει το συναίσθημα. Ο ρομαντισμός είναι το μόνο αντίσωμα στον εκφυλισμό της πολιτικής. Ο ρομαντισμός είναι το μόνο αντάρτικο κόντρα στον κακό (πολιτικό) εαυτό μας. Ο ρομαντισμός είναι το μόνο τεκμήριο αθωότητας στην πολιτική! Κέντρο σημαίνει... ...να κατανοείς τη διαφορά και να προχωράς. Να μην τρως κουτόχορτο ούτε από το χέρι της μάνας σου. Να παντρεύεις το λογισμό με το όνειρο. Να αμφισβητείς τον εαυτό σου τον ίδιο, προκειμένου να έχεις πάντα καλή σχέση με τον καθρέφτη σου. Να τιμάς τον εαυτό σου γιατί μόνο τότε θα μάθεις να τιμάς τους άλλους και θα αποκτά νόημα η αλληλεγγύη μαζί τους. Να ξέρεις ότι η ζωή πάει μπροστά από την πολιτική, ότι κάνουμε πολιτική για να ζούμε και ότι δεν ζούμε για να κάνουμε πολιτική. Ότι στη Δημοκρατία κανείς δεν είναι μόνιμος. Ότι πρέπει νά 'χεις πάντα έτοιμη μια βαλίτσα γεμάτη (ρούχα) ανά πάσα στιγμή για την αναχώρηση. Κέντρο σημαίνει... ...να κάνεις πολιτική με τον ίδιο τρόπο που κάνει έρωτα ο βράχος με το κύμα.
|
