Δεν βρίσκω πολύ σοφή την επιλογή της Δημοκρατικής Αριστεράς, νομίζω ότι θα
συμφωνήσω με την τοποθέτηση του Συνασπισμού.
Αν τα κριτήρια είναι αυτοδιοικητικά, τότε ο κ. Καμίνης δεν έχει καμία σχέση
με την αυτοδιοίκηση, ούτε φαίνεται άνθρωπος με όραμα και φιλοσοφία αλλαγών ή
τομών.
Αν τα κριτήρια είναι πολιτικά, τότε ο κ. Καμίνης είναι μια άχρωμη επιλογή για
τις σκληρές πολιτικά συνθήκες που επικρατούν στην κεντρική πολιτική σκηνή.
Μπορεί να ταιριάζει στις συνήθεις επιλογές του Συνασπισμού για ανθρώπους με
έντονη δράση στο χώρο των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, αλλά ο αέρας πλέον φυσάει πιο
μαχητικά...
Είτε θα δούμε την Αθήνα με όρους αυτοδιοίκησης, οπότε απαιτείται ένας
άνθρωπος με όραμα για μια ανθρώπινη πόλη, όπως ήταν ο Τρίτσης, που σωστά
επισήμανε ο Ψαριανός.
Είτε θα δούμε την μάχη πολιτικά, οπότε χρειάζεται μια προσωπικότητα που θα
σηκώσει τη σημαία της πολιτικής αντιπαράθεσης με τον υποψήφιο του Πασοκ, σε
όρους πολιτικούς και τοπικούς.
Φοβάμαι ότι δίνει λάθος σήματα στους πολίτες αυτή η
επιλογή...
Την 14 Αυγούστου του 1974 ολοκληρώθηκε το έγκλημα της
Κύπρου. Τα φώτα της δημοσιότητας πέφτουν συνήθως στο χουντικό πραξικόπημα της
15ης Ιουλίου και όλοι ξεχνούν τον Αττίλα ΙΙ, που από το 8% έφτασε στο
40% της κατοχής της νήσου. Ίσως αυτό βοηθάει για να ξεχάσουμε και την περίφημη
φράση του γέρου Καραμανλή «Η Κύπρος είνα μακράν για να την
βοηθήσουμε»...
Σήμερα μετά από 36 χρόνια κατοχής και την αποφυγή του
επονείδιστου σχεδίου Ανάν, ορθώνεται απειλητικά μπροστά μας νέα πιθανότητα
νομιμοποίησης της κατοχής. Για την Ένωση Δημοκρατικού Κέντρου, που οι ηγέτες της
(Μαύρος – Ζίγδης) ήταν πάντοτε στρατευμένοι στον αγώνα για μια Ελεύθερη Κύπρο, η
λύση φαντάζει απλή:
Ενιαίο ανεξάρτητο κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής
Ένωσης.
Πλήρη δικαιώματα μειονότητας για τους Τουρκοκύπριους, με
την εγγύηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Αποχώρηση ελληνικών, τουρκικών και αγγλικών
δυνάμεων.
Κατάργηση του καθεστώτος
εγγυήσεων.
Αποχώρηση των αγγλικών βάσεων και παράδοση της γης στον
Κυπριακό λαό.
Συμπληρώνονται αύριο 13 Αυγούστου,
42 χρόνια από τον Αύγουστο του ‘68 όταν ο Αλέκος Παναγούλης αποπειράθηκε να
γίνει τυραννοκτόνος, κερδίζοντας την αναγνώριση ότι αναμφισβήτητα είναι η
κορυφαία μορφή της Αντιδικτατορικής Αντίστασης.
Ο ένας που με την
πράξη του εκδήλωσε τα συναισθήματα ενός ολόκληρου λαού.
Σήμερα μια
πένθιμη διάθεση κυριαρχεί τα συναισθήματα των πολλών, και η διαχείριση της
χώρας έχει παραδοθεί σε δυνάστες ξένους, αλλά στη Δημοκρατία δεν χωράνε βόμβες,
απαιτείται δημιουργική ανατροπή.
Ο δρόμος είναι
δύσκολος για τα μεγάλα και ο Έλληνας δεν δέχεται άλλες αυθεντίες εκτός ίσως από
τον ίδιο του τον εαυτό. Ας στοχεύσουμε στα μικρά τότε, ας κατεβούμε στη
γειτονική πλατεία και ας την απαλλάξουμε από το βάρος των ναρκωτικών, που
σκοτώνουν την ελπίδα, ας κάνουμε με δράσεις το περιβάλλον γύρω μας πιο ωραίο.
Ας πετύχουμε να
αποτελέσουμε εμείς οι ίδιοι πρότυπα ζωής για τους γύρω μας, αποκρούοντας κάθε ρουσφέτι
και καταγγέλλοντας κάθε μορφής «λαμογιά». Ας διεκδικήσουμε την αξιοπρέπεια που
με έχουν στερήσει οι διεφθαρμένες συμμορίες του δικομματισμού.
Αν πετύχουμε τα
απλά, θα έχουμε καταφέρει να δημιουργήσουμε ένα μικρό χαμόγελο στον εαυτό μας
και θα έχουμε γνωρίσει το διπλανό μας. Τότε ίσως οι επαναστάσεις να είναι πιο
εύκολες, ειρηνικές και ουσιαστικές!
Είναι πολύ θετικό το άνοιγμα που επιχειρεί ο Αλέξης
Τσίπρας και που ήταν ξεκάθαρο και στο Συνέδριο του Συνασπισμού.
Πράγματι αν θέλει να φύγει η Αριστερά από τα
καταθλιπτικά ποσοστά και να κοιτάξει στα μάτια το τέρας του δικομματισμού,
πρέπει να απευθυνθεί στη μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών που ψηφίζουν
Πασοκ.
Υπάρχουν πολλά στελέχη και ομάδες εντός και εκτός
Πασοκ, που μπορούν να εκφράσουν τις Δημοκρατικές - Σοσιαλιστικές ανησυχίες των
πολιτών για τον κατήφορο που οδηγεί την χώρα ο Γιώργος Παπανδρέου και η
κυβέρνησή του.
Το θέμα είναι να βρούμε κοινό βηματισμό, που θα
οδηγήσει στη δημιουργία μια Προοδευτικής Αριστερής Συμμαχίας.
Ίσως μια καλή επιλογή για την Περιφέρεια της
Αθήνας, να ήταν και ο Γιάννης Δημαράς, που θα μπορούσε ακόμα και να διεκδικήσει
την είσοδο στην δεύτερη Κυριακή...
Διαβάζουμε σε διάφορα έντυπα στο εξωτερικό, άρθρα ότι η Ελλάδα του ΔΝΤ δαπανά χρήματα για εξοπλισμούς.
Καλόν θα ήταν τα έντυπα αυτά να πιέσουν τις
κυβερνήσεις τους και αυτές με την σειρά τους την Τουρκία, να σεβαστεί το Διεθνές
Δίκαιο, να σταματήσει την κατοχή της Κύπρου και να πάψει να απειλεί με πόλεμο τη
χώρα μας.
Με τέτοιες συνθήκες πράγματι δεν θα είχαν νόημα οι
υψηλές δαπάνες για την άμυνα.
Κάθε χώρα που θέλει να έχει έναν ρόλο στη διεθνή
σκηνή και ταυτόχρονα είναι μέλος του ΝΑΤΟ, της ΕΕ, της ΔΕΕ, του ΟΗΕ, πρέπει να
διατηρεί ένα αξιοπρεπές επίπεδο στις ένοπλες δυνάμεις της (ασφάλεια, διεθνείς
αποστολές, διακρατικές συμμαχίες).
Και επειδή δεν είμαστε το Ναουρού, και έχουμε τη
γειτονιά που έχουμε, δεν είναι παράλογο να έχουμε αξιόμαχες ένοπλες
δυνάμεις.
Να συζητήσουμε ότι οι εξοπλισμοί πρέπει να
εξυπηρετούν τις ανάγκες μας και όχι των ΗΠΑ ή των βιομηχανιών τους, πολύ
σωστά.
Να πούμε ότι δεν πρέπει να υπάρχουν προμήθειες,
μάλιστα.
Ότι πρέπει να αναπτυχθεί ελληνική πολεμική
βιομηχανία, για να μένουν εδώ τα κεφάλαια, να υπάρχουν θέσεις εργασίας και να
αναπτύξουμε τεχνολογία, ασφαλώς.
Να αγωνιστούμε για τον αφοπλισμό και την Ειρήνη
στην περιοχή μας, εξαιρετικά.
Τα πράγματα δεν είναι απαραίτητα άσπρο ή μαύρο, όσο
και αν θέλουν ορισμένοι να οχυρώνονται πίσω από τις ιδεολογίες
τους...
1. Η ΔΕΗ με δικά της έξοδα (αξίζει να αναφέρουμε
την καταπληκτική ιδέα του ιδρυτή της ΔΕΗ Γιάννη Ζίγδη, Υπουργού Βιομηχανίας του
Πλαστήρα, οι ασφαλιστικές εισφορές των εργαζομένων να επενδύονται στην
επιχείρηση, με την εγγύηση των συνταξιοδοτικών τους δικαιωμάτων από τη ΔΕΗ και
γι' αυτό η επιχείρηση είχε μηδενικό εξωτερικό δανεισμό), κατασκεύασε ένα
καταπληκτικό δίκτυο παράγοντας και στέλνοντας ενέργεια και στα μικρότερα νησιά
της χώρας και τις πλέον απομακρυσμένες περιοχές. Ωραία λοιπόν, ιδιωτικοποίηση
και κοινή χρήση του δικτύου, όμως δεν θα πρέπει οι ιδιώτες να αποζημιώσουν τη
ΔΕΗ για τις επενδύσεις που έχει κάνει;
2. Το κράτος αποφασίζει να δώσει ρεύμα σε ενιαία
τιμή σε όλη την Ελλάδα και να μην επιβαρύνεται ο καταναλωτής με την παραγωγή
ρεύματος για την Σύμη ή την διασύνδεση των νησιών με την ηπειρωτική Ελλάδα. Δεν
θα έπρεπε τότε να γίνει μια εταιρία κοινής ωφελείας για την κοινωνική πολιτική
του κράτους και να αποδεσμευτεί η ΔΕΗ; ή ακόμα καλλίτερα να επιβαρύνονται και οι
ιδιώτες με αυτές τις ενέργειες;
3. Πράγματι το ρεύμα θα κοστίζει όταν αύριο η ΔΕΗ
θα κληθεί να πληρώσει τους ρύπους της. Ποιος απαγορεύει όμως σήμερα στην ΔΕΗ να
εκσυγχρονίσει τις λιγνιτικές της μονάδες, που λειτουργούν με απώλειες
μεγαλύτερες του 70%; Αν θέλει η κυβέρνηση να εμπλέξει τους ιδιώτες, ας κάνει
μεικτά σχήματα με την ΔΕΗ στις νέες μονάδες με πλειστηριασμό μετοχών. Δηλαδή
περισσότερα χρήματα στη ΔΕΗ, για μικρότερο ποσοστό συμμετοχής...
4. Είναι έγκλημα να έχει κάποιος μονάδα παραγωγής
ενέργειας για τις ανάγκες της επιχείρησής του και να πουλά αυτήν την ενέργεια σε
τιμές αγοράς, ενώ στη συνέχεια αγοράζει ενέργεια σε προνομιακές τιμές. Η
πρόσφατη συμφωνία της ΔΕΗ να καλύπτει η Αλουμίνιον της Ελλάδος το 45% των
αναγκών της και το υπόλοιπο 55% η ΔΕΗ σε εξευτελιστικές τιμές, απλά μείωσε το
μέγεθος της κλοπής της ΔΕΗ...
Λύσεις υπάρχουν, δεν αντιλαμβάνομαι γιατί θα πρέπει
να είναι σε βάρος του πολίτη και του δημοσίου συμφέροντος.
Αυτό δεν είναι απελευθέρωση της αγοράς, αλλά
πειρατεία!
Μόλις ανακάλυψα κάτι φριχτό και θέλω να το μοιραστώ μαζί σας.
Νόμιζα τόσον καιρό ότι ο Yiorgos δεν ήξερα καλά ελληνικά, ότι έκανε σαρδάμ και ότι γενικά "δεν το είχε" με την ελληνική γλώσσα... Πρόσφατα ανακάλυψα ότι ο Γιώργος μιλάει πάντα πολύ σωστά και με ακρίβεια και στέλνει υποσυνείδητα μηνύματα, δείτε:
-Όταν έλεγε "Οραματίζομαι το αυτονόητο" μου φάνηκε λάθος έκφραση κι όμως ο Γιώργος εννοούσε ότι τα αυτονόητα δε θα ήταν πια αυτονόητα,
-Όταν έλεγε "αντιεξουσιαστές στην εξουσία" νόμιζα ότι ήταν εξυπναδιά αλλά εννοούσε ότι οι αντιεξουσιαστές θα μπορούν να δρουν αναξέλεγκτοι και να σκορπούν μολότοφ.
-Θυμάστε που πήγαινε "από σύσκεψη σε σκύψεσυ"; ήταν ενδεικτικό της επιτυχίας των διαπραγματεύσεων...
-Το ιστορικό "μηδέν εις το πηλίκιο" δεν ήταν σαρδάμ αλλά προειδοποίηση για το πάγωμα των αυξήσεων στους ένστολους...
Δεν έχω αποκρυπτογραφήσει ακόμη το "ραντεβού την Κυριακή στις κάλτσες" αλλά φαντάζομαι ότι θα αποδειχθεί κάτι εξίσου ζοφερό και κάθε Κυριακή με πιάνει τρόμος... τί λέτε να σημαίνει; βοηθήστε να αποκρυπτογραφήσουμε και άλλα σαρδάμ και να μάθουμε το μέλλον της διακυβέρνησης πασόκ...
Στιγμές σαν κι αυτές που περνάμε, δεν είναι ώρα να κοιτάζουμε μόνο σε ποιο «μαντρί» ανήκει ο καθένας. Δημοσιεύουμε την ανακοίνωση του βουλευτή του ΠΑ.ΣΟ.Κ. Γιάννη Δημαρά, ο οποίος διαγράφηκε από την κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματός του αμέσως αφού δήλωσε «Παρών» κατά την ψήφιση των νέων μέτρων.
ΑΘΗΝΑ, 6-5-2010
Επειδή εκ του Κανονισμού, δε δίδεται η δυνατότητα σε κανένα εκ των Βουλευτών να αιτιολογήσει την ψήφο του , προστρέχω-καταφεύγω σε σας, με σκοπό να εξηγήσω τι σημαίνει για μένα το ‘'παρών''.
Προσδοκώ να φιλοξενήσετε τις εξηγήσεις μου, ώστε δι υμών να πληροφορηθεί, όποιος ενδιαφέρεται , τι με ώθησε στην απόφασή μου.
Πρώτον, πριν και πάνω απ' όλα διαλαλώ την οδύνη μου για τον άδικο χαμό των τριών συμπατριωτών μας.
Δεύτερον, ο όποιος προβοκάτορας ή η όποια πολιτική σκοπιμότητα - ιδιοτέλεια θεωρηθεί ότι υπάρχει, δεν πρόκειται και δεν μπορεί να πατάξει το ελεύθερο φρόνημά μου.
Εν προκειμένω, δηλώνω ‘'παρών'' στις γενεές των συγγενών αλλά και των άλλων συν-Ελλήνων, που έχουν την ίδια κοινωνική καταγωγή με μένα.
Δηλώνω ‘'παρών'' στη μάνα μου και τον πατέρα μου, που με γέννησαν και με μεγάλωσαν αγωνιζόμενοι κάθε μέρα και νύχτα, για να υπερασπιστώ την αξιοπρέπεια, την τιμή και το δικαίωμα των απλών ανθρώπων στη ζωή. Είναι όλοι αυτοί, που εργάστηκαν στα χωράφια, στα εργοστάσια, που έφυγαν στην ξενιτιά, που έγιναν ναυτικοί, που σήκωσαν στους ώμους τους την Ελλάδα, για να ζήσουμε εμείς καλύτερες μέρες. Είναι όλοι αυτοί, που πήραν μέρος στην Εθνική Αντίσταση, που πολέμησαν τη δικτατορία, που εκτελέστηκαν, εξορίστηκαν και έζησαν το μίσος των νικητών.
Δηλώνω ‘'παρών'' στα παιδιά μου και στα παιδιά όλου του κόσμου που καλούνται και εκείνα να μοχθήσουν και να αγωνιστούν για μια καλύτερη Ελλάδα.
Είμαι λοιπόν ‘'παρών'' και στηρίζω με όλες μου τις δυνάμεις την Κοινοβουλευτική Δημοκρατία. Είμαι ‘'παρών'' και στηρίζω τον Πρωθυπουργό μας. Διαφωνώ όμως με τα άδικα μέτρα που καλούνται να πληρώσουν ξανά όσοι με τη ζωή τους έχουν αποδείξει ότι αγαπούν την Ελλάδα μας και ουδόλως την επιβάρυναν.
Πιστεύω ακράδαντα ότι η Ιστορία δεν γράφεται μόνο με τις ‘'σοφίες'' των τεχνοκρατών. Η Ιστορία γράφεται πρωτίστως με το συναίσθημα, τον ηρωισμό και την αυτοθυσία των απλών ανθρώπων.
Εκτιμώ ότι, αυτή την κρίσιμη στιγμή για τη χώρα μας, η ανάγκη διαφύλαξης του αγαθού της Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας υπαγορεύει πρωτίστως άμεση κάθαρση του Πολιτικού Συστήματος και αυτών που το συνθέτουν. Μόνο έτσι θα κερδίσει εκ νέου η Δημοκρατία την εμπιστοσύνη του ελληνικού λαού.
Πρόταση εν κατακλείδι: όσοι εκ του Νόμου υποχρεούνται (εντός και εκτός Βουλής) να καταθέτουν ‘'πόθεν έσχες'' , αυτό να διερευνηθεί επισταμένως σε βάθος 25ετίας, και τα όποια περιουσιακά αποκτήματα δεν μπορούν να δικαιολογηθούν, να αποδίδονται με δήμευση στο Δημόσιο.
